انوره دوبالزاک (مادام دولاشانتری)

گودفروآ پرسید:

آیا شما هرگز عاشق شده اید؟!

او جواب داد: هرگز! بجز مادام که همگی با تمام وجودمان به او عشق می ورزیم او هم به نوبه خود به ما ابراز می کند، عشقی که می توانم ملکوتی بنامم. توانستید متقاعد شوید، ما در جان او زندگی می کنیم و او هم در جان ما؛ ما یک جان در همه ابدان. لذت و خوشی هایمان از شور و شوق عظیم جسمانی نیست، زیرا با جان دل زندگی می کنیم.

پیرمرد سخن از سر گرفت:

فرزندم چه می شود کرد. زنان زمانی می توانند به سجایای اخلاقی اعتنا کنند و به ظاهر آرایی پایان دهند که پیر هستند...

گودفروآ گفت:

آه! من هم بدینجا رسیده ام...


مادام دولاشانتری، انوره دوبالزاک، ترجمه هژبر سنجر خانی، انتشارات نگاه، چاپ اول، ص ۸۹

/ 0 نظر / 12 بازدید